Maagzweren: you get what you give

Een dierenarts zal de maag onderzoeken als een paard vermagert, minder eetlust heeft of soms pijnuitingen laat zien tijdens het eten. Zeker bij sportpaarden komen maagzweren vaak voor. Hoe vaak is niet precies bekend, onderzoeksresultaten laten verschillende cijfers zien, variërend van 50 tot 90%. De hogere percentages worden bijna altijd bij racepaarden vastgesteld. Maar als het onderzoek klopt voor gewone sportpaarden en (minstens) 1 op de 2 paarden maagzweren heeft, is dat vreselijk veel.

Hoe maagzweren ontstaan is niet helemaal bekend. Duidelijk is wél dat meerdere factoren samen bepalen of maagzweren voorkomen en in welke mate. Stress, intensiteit van prestatie, rantsoen, bacteriën en erfelijkheid spelen allemaal een rol. Heeft je paard maagzweren, dan moet je dus niet alleen behandelen, maar ook maatregelen nemen om herhaling in de toekomst te voorkomen.

Het kan moeilijk zijn om te achterhalen waar het paard stress van ondervindt. Is het een sportpaard dat van wedstrijd naar wedstrijd gaat en lange reizen maakt, dan kan dat zeker een rol spelen. Het ene paard is daar beter tegen bestand dan het andere. Stress kan ook liggen aan de manier van stallen, of de wijze van rijden, of zelfs jouw eigen gedrag. Het vinden van de oorzaak van stress is een hele zoektocht, die begint met het goed observeren van het paard. En de uitkomst kan best confronterend zijn.


De dierenarts stelt de diagnose vast aan de hand van een endoscopie

Vaak zijn er veranderingen in het gedrag van het paard geweest. Staat hij nu op stal altijd stil in een hoekje of is hij juist uitermate agressief, maakt hij intentiebewegingen, zoals krabben, hoofdzwaaien, weven of kribbebijten? Al deze uitingen vertellen je dat je paard zich niet happy voelt. Het is vervolgens jouw taak om uit te zoeken waardoor hij zich niet happy voelt. Kan het zijn dat je teveel van hem verwacht of is het werk juist veel te eenzijdig of saai? Of misschien ligt het wel aan het lange wachten op stal en is hij daardoor niet op zijn gemak.

Het rantsoen speelt ook een belangrijke rol. Door het paard veel te laten kauwen geef je hem automatisch ontspanning. Met het kauwen maakt hij ook speeksel aan dat het maagzuur neutraliseert. Erg belangrijk, want dit maagzuur komt continu vrij. Lange tijd niet eten geeft een te zure maaginhoud en daarmee meer risico op maagzweren. Dat begint al na 6 uur vasten. Een portie ruwvoer vóór de nacht is dus essentieel. Een rantsoen met veel ruwvoer, en daarnaast krachtvoer met extra vetten en een beperkte hoeveelheid zetmeel en suikers zorgt ervoor dat de maag zo min mogelijk “verzuurt”.

Bij de diagnose maagzweer zal je vaak het advies krijgen om het paard weidegang te geven. De ultieme ontspanning en ook nog lekker kauwen. Daarnaast kan met medicijnen de maagzuurproductie onderdrukt worden en er zijn middelen die de maagwand beschermen om zodoende het herstel te bevorderen. Krijgt het paard hierbij voldoende rust dan zal de maag wel genezen.

Vervolgens is het zoeken naar de juiste balans in training, rantsoen en management om herhaling te voorkomen. De training bouw je geleidelijk op. Zorg voor afwisseling, zodat zowel jij als je paard plezier hebben in het werk. Door het paard ook hierbij goed te observeren zoek je naar zijn grenzen. Voor het juiste management is weidegang ideaal, maar soms is zelfs een andere box al voldoende.

Ga ontspannen met je paard om, leg de druk niet hoger dan je paard aankan en voel aan wanneer je paard wel of geen stress ondervindt. En dat verschilt per paard. Supplementen kunnen helpen bij de genezing van maagzweren, maar ze niet voorkomen. Jouw goede zorg en management kan dat wel. En voorkomen is, ook in dit geval, beter dan genezen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *