,

Van een proef met spanning naar 2 winstpunten door deze 6 strategieën

Geschreven door Christel Deugd

Al een paar keer was ik niet zo tevreden over de wedstrijden die ik had gereden, maar deze wedstrijd was het toppunt. Tijdens het losrijden was er nog geen vuiltje aan de lucht: mijn paard voelde fijn aan, de galop was super en ze had een goede halshouding. Ja, ik was er klaar voor! Maar toen moest ik de ring in en ging mijn paard volledig in de ankers.

De rijbaan was afgezet met alleen witte hekjes in de hoeken en twee hekjes bij E en B. Kennelijk vond mijn paard dit heel eng, want met een stelling en buiging naar buiten toe gericht gingen we door de baan.

Voelde mijn paard met het losrijden nog zo fijn aan, nu had ik een paard onder mij dat helemaal in zichzelf was gekropen. Ze sloot zich volledig voor mij af, liep achter de loodlijn en was totaal niet meer aan mijn been.

Met man en macht probeerde ik mijn paard weer te activeren en de aandacht bij mij te krijgen. Helaas lukte dit niet met als resultaat dat ik aan het einde van de proef helemaal leeg was. Het was absoluut geen fijne rit met terecht lage punten.

Wat ik nog het meest vervelende aan de situatie vond, was dat het mij niet gelukt was om de aandacht van mijn paard terug bij mij te krijgen. Wat als dit nu de volgende keer weer zou gebeuren?

christel3

Herkenbaar probleem
Ik uitte mijn teleurstelling in de besloten Facebookgroep van Paard&Lifestyle, waar iedereen in zit die een online training heeft gevolgd of heeft meegedaan aan het Paard&Lifestyle Trainingsweekend. Het werd mij al snel duidelijk dat wat was gebeurd, een hele herkenbare situatie voor veel ruiters is.

De vraag is alleen wat nu de kern van het probleem is. Waren het de witte hekjes? Of had ik te veel spanning? Of was het een combinatie van beide? Of, wat ook nog kan, was er een onderliggend basisprobleem dat nu in de proef aan de orde kwam?

Ik wilde niet weer op wedstrijd gaan voordat ik aan dit probleem had gewerkt. Ik wist dat ik het anders aan moest pakken, want als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Omdat ik zelf niet goed wist wat de kern van het probleem was en hoe ik het moest aanpakken, besloot ik om hulp van buitenaf te zoeken.

Paard&Lifestyle Masterclass
Die hulp kwam sneller dan verwacht, want tijdens de Paard&Lifestyle Masterclass kreeg ik een les van Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden aangeboden. Ik was namelijk uitgeroepen tot ‘Paard&Lifestyle volger’ van het jaar vanwege mijn positieve reacties op de blogs, Facebookposts en de website en kreeg deze les als cadeau. Ik kan je zeggen dat ik behoorlijk verbijsterd was. Ik schoot er zelfs een beetje vol van; ik vond het zo bijzonder!

Daarnaast kwam ik tijdens de Masterclass in aanraking met hartcoherentie van Mariska Hasselaar. Het verhaal over hartcoherentie klonk zeer aannemelijk en tijdens de masterclass heb ik kunnen zien en ervaren wat mijn ademhaling, en dan vooral het uitademen, doet met je lichaam. Hier moest ik meer van weten en dus heb ik ook gelijk met Mariska een afspraak gemaakt.

Zes strategieën
Inmiddels zijn we twee maanden verder en heb ik zowel de les van Malene als de sessie hartcoherentie achter de rug. Ik heb in de trainingen zes strategieën meegekregen voor in de training thuis en de eerstvolgende wedstrijd die ik zou gaan rijden.

Die eerste wedstrijd heb ik vorige week weer gehad. Het resultaat was dat ik met een goed gevoel en met twee winstpunten uit de proef kwam. Het was een ontzettend groot verschil met die wedstrijd daarvoor!

christel2

Omdat het zo’n herkenbaar probleem is dat een paard door spanning zich afsluit en op de rem gaat, deel ik de zes strategieën die ik van Malene en Mariska heb gekregen en mij ontzettend hebben geholpen:

#1 Actie = reactie
Ten eerste heb ik met Malene gewerkt aan het scherper maken van mijn paard voor mijn hulpen. Misschien voelt dit als een open deur en heb je hier al aan gewerkt, maar vaak vergissen we ons er in hoe veel scherper we ons paard nog kunnen maken.

Ik had dus het idee dat mijn paard wel snel reageerde en goed aan de hulpen stond, maar tijdens de les van Malene bleek dat hier nog heel veel winst te behalen viel. Ik moest van Malene écht consequenter in mijn hulpen worden en leiding nemen in het rijden. Actie = reactie!

Een goede tip hierbij, en die kwam vorige week ook voorbij in de online workshop van Menke Steenbergen over het geven van de juiste hulpen, is om te bepalen hoeveel passen je paard over iets mag doen. Hoeveel passen mag je paard bijvoorbeeld over een overgang van stap naar draf doen? En in hoeveel passen mag je paard van draf naar halthouden? Hoe bewuster je je hier van bent, des te consequenter je naar paard toe kunt zijn.

#2 Voor mij uit kijken
Een ander belangrijk punt waar ik met Malene aan heb gewerkt, is om voor mij uit te kijken. Ik moet mij niet focussen op waar mijn paard mogelijk van zou kunnen schrikken, maar ik moet mij juist focussen op waar ik naar toe wil rijden. Deze kleine verandering zorgde ervoor dat ik in mijn houding veranderde en met meer overtuiging mijn paard mee kon nemen in de oefeningen.

Waarschijnlijk heb ik in de proef met mijn paard meegekeken naar de spannende hekjes, waardoor ze nog meer bevestigd werd in haar spanning.

christel4

#3 Niet helpen
Een aandachtspunt bij mijn paard is dat ze meer op het achterbeen moet komen en daardoor meer in de oprichting komt. Omdat ze hier nog sterker in moet worden, ben ik geneigd om haar aan de voorkant te ‘helpen’ door meer druk op mijn teugels te nemen. Ik wil haar als het ware optillen wat natuurlijk niet de oplossing is om meer oprichting te krijgen.

Ik was mij hier niet echt van bewust totdat Malene mij hier op wees. Door je paard te gaan dragen ontneem je hem het zelfvertrouwen om op eigen benen te lopen, worden de spieren niet getraind én eigenlijk rem je je paard af.

Dus wil ik aan de ene kant dat mijn paard meer voorwaarts wordt, aan de andere kant begrens ik haar aan de voorkant. Dit werkt heel verwarrend voor een paard. Je moet je paard dus leren los te laten. Dat betekent niet de teugels losgooien, maar een mooie basisverbinding houden en meer niet.

#4 Lange teugel
De vierde tip vond ik wel even spannend om uit te proberen, namelijk door met een lange teugel rond de baan te gaan voordat ik de ring in moest. De reden om met een lange teugel te beginnen, is om er voor te zorgen dat je geen spanning overdraagt op je paard. Bovendien is het dan gemakkelijker om zelf ook in een meer ontspannen houding blijven zitten. Vaak is het rondje om de baan hét moment om spanning op te bouwen.

Malene heeft dit zelf ook vaak gedaan met haar Grand Prix-paard. Door in een rustig drafje in een basishouding rond de ring te rijden, zocht ze eerst de ontspanning op. Vervolgens pakte ze hem op een reed ze binnen bij A.

Ik heb dit dus ook bij mijn laatste wedstrijd geprobeerd en ik kan je vertellen dat het echt goed werkt! Het was gemakkelijker om meer ontspannen te blijven en ik merkte bij mijn merrie totaal geen spanning.

christel5

#5 Visualisatie in drie stappen
Met Mariska ben ik aan de slag gegaan met visualisatie. Ik had dit al wel vaker gedaan, maar dan visualiseerde ik alleen hoe de eerstvolgende wedstrijd zou verlopen. Met Mariska deelden we dit op in drie stappen.

De visualisatie begon met het terughalen van het vervelende gevoel uit de vorige proef. Ik kan je vertellen dat dat niet zo moeilijk was; het gevoel was namelijk nog duidelijk aanwezig! Vervolgens moest ik een fijn moment uit de training visualiseren. De derde stap was om dat fijne gevoel te visualiseren voor de eerstvolgende wedstrijd.

Ik heb de dag voordat ik mijn volgende wedstrijd had tijd besteed aan het visualiseren van het fijne gevoel en ook nog de daarop volgende ochtend.

#6 Ademhalingsoefeningen
Tenslotte, de ademhalingsoefeningen. Tijdens de sessie met Mariska hebben we gewerkt aan het verkrijgen van een stabiele hartcoherentie. Dit houdt in dat je met behulp van een computerprogramma, die je hartslag registreert, een meer regelmatige hartslag probeert te krijgen. Er wordt niet alleen gekeken naar het verkrijgen van een lagere hartslag, maar ook dat de curve van je hartslag golvend en gelijkmatig is.

hartcoherentie

Ik moest proberen om het in- en uitademen even lang te laten duren. Dat is in het begin niet eenvoudig, maar op den duur voel je dat je meer ontspannen wordt naarmate je hartslag meer coherent wordt.

Ik heb deze ademhalingsoefening na de training met Mariska regelmatig geoefend en ook nog vlak voordat ik de proef in ging. Ik merk al na één training met Mariska dat ik mezelf met deze oefeningen meer ontspannen kan houden en daarmee mijn paard ook.

christelNatuurlijk ben ik er niet met één training van Malene en Mariska en één goed resultaat op de wedstrijd. Er zullen ongetwijfeld momenten komen dat de spanning weer eens de overhand neemt, maar het is fijn om te bedenken dat je zelf veel controle kunt uitoefenen over je eigen lichaam en gedachten.

Kreeg ik van de vorige wedstrijd nog een heel machteloos gevoel, nu heb ik verschillende hulpmiddelen om met zelfvertrouwen en een positief gevoel de wedstrijdring in te gaan. Het zijn strategieën die voor mij hebben gewerkt en misschien voor jou ook wel!

Heb jij wel eens meegemaakt dat je paard helemaal in zichzelf keerde in de proef? Wat heb jij gedaan om dat op te lossen?

9 antwoorden
  1. Angelique
    Angelique zegt:

    Alles wat hier genoemd is heeft betrekking op
    mijn dochter. Ze is aan het inrijden en het gaat super en op het moment dat de jury zijn hand omhoog doet en ik zeg dat we mogen beginnen komt de spanning. Onze merrie heeft duidelijk last van de spanning van mijn dochter en er worden wel winstpunten gereden, maar allemaal erg mager. Het gekke is dat wanneer er een springwedstrijd op het programma staat,er geen spanning te zien of voelen is.Ze heeft het alleen tijdens haar dressuurproeven. Met deze tips gaan we aan de slag en wie weet lukt het haar volgende keer een stuk beter. Bedankt!

    Beantwoorden
  2. Margit
    Margit zegt:

    Leuk om zo een positief verhaal te lezen over hulp tegen wedstrijdstress. Ik denk dat het voor veel mensen sowieso een drempel is om professionele hulp in de schakelen omdat het vragen geeft zoals: helpt het wel? Bij wie kan ik terecht? Kan ik dit niet zelf oplossen? Wellicht speelt daarbij ook mee dat het relatief nieuw is in de paardenwereld om hiervoor hulp in te schakelen en er een taboe op heerst.
    Ik denk dat met dit artikel een goede bijdrage is geleverd het taboe op hulp weg te halen en meer mensen de weg te laten vinden naar de oplossing tegen wedstrijdstress!

    Beantwoorden
  3. Marjolein
    Marjolein zegt:

    Wat een mooi artikel en zo herkenbaar
    Ook mijn proeven waren wat gedwongen en omdat ik het netjes wou laten lijken stopte ik met rijden en begon met liften. Mijn laatste proef hoorde ik m’n instructrice nog in m’n oor, blijven rijden en het resultaat mocht er zijn 2 x een eerste plaats

    Beantwoorden
  4. Sonja
    Sonja zegt:

    Herkenbaar!!1 Je laatste tip, de ademhaling in en uit ademen even lang, dat vind ik echt een hele goede tip. Daar gaan we vanavond gelijk is mee aan de slag 🙂

    Tip 4…ik doe nooit helemaal aan de lange teugel, maar probeer wel een rondje door de baan even licht te rijden en de spanning eraf (vooral bij mezelf) en dan oppakken en starten, een keer bij toeval ondekt dat dat werkte voor ons.

    Beantwoorden
  5. Heleen
    Heleen zegt:

    Wow, leerzaam stuk! Mij overkwam van het weekend weer hetzelfde. Ik word dan boos (eigenlijk op mezelf). Maar ga deze tips zeker uit proberen!

    Beantwoorden
  6. Ineke
    Ineke zegt:

    Ik herken het helemaal, en ben ook al flink bezig met mijn ademhaling, en alles wat genoemt is. Alleen de lange teugel vooraf is een dilemma hoor. Bij mij is de spanning juist bij het losrijden, tussen de andere paarden, en word juist “iets” minder als ik alleen de bak heb.
    Ik oefen bewust al met mijn lessen om extra ruiters erbij te vragen, om te leren aan andere paarden te wennen (ik heb mijn paard aan huis met een pony, dus nooit paarden om me heen)
    Maar ik ben erg blij met dit blog, en ga zeker aan de slag met de tips!!
    Thanks 😉

    Beantwoorden
  7. Elise
    Elise zegt:

    Wat een leerzaam stuk om te lezen! Ik herken mezelf er in, ik heb deze problemen ook ondervonden met name indoor. Ik ga hier ook zeker mee aan de slag! Volgens mij zit er een foutje in de titels van de grafieken in dit artikel.

    Beantwoorden
  8. Linda
    Linda zegt:

    ik had het met de laatste Gelderse Kampioenschappen. Mijn merrie stond op het punt om hengstig te worden. Met het losrijden was ze iets plakkerig aan het been, maar dat kon ik met wat geknutsel acceptabel krijgen. Helaas sloeg het noodlot toe, toen ik naar mijn ring moest… Mevrouw wilde niet meer! Stond ik daar, 10 meter van de ring! Gelukkig kreeg ik haar weer aan de praat, maar eenmaal in de proef gebeurde het weer. Ze sloot zich compleet voor mij af, wilde niet wijken (we zijn L2), niet aangaloperen op mijn hulp en niet meer voorwaarst na het achterwaarts. Dood op en gesloopt kwam ik mijn proef uit, balend als een stekker! Maar ja, wat doe je er aan? Helemaal niks! Accepteren en door gaan.. Jammer genoeg heb ik dit iedere keer als ze hengstig is. Tijd dat ik opzoek ga naar een goede oplossing!

    Beantwoorden
  9. Laura
    Laura zegt:

    goed verhaal, ik ben een paar jaartjes ouder en heb door ervaring (en jarenlang yogalessen) ook geleerd om er voor te zorgen dat mijn ademhaling in mijn buik blijft, met een lang teugeltje om de ring te gaan, en ook de proef te visualiseren, van te voren thuis al een paar keer zodat je je hulpen voor de oefeningen bijna kunt dromen, dan gaat het zowat vanzelf…. Succes!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *